In ricordo di Fiorenza Sulliotti

Ricordiamo con affetto e commozione la nostra socia Fiorenza Sulliotti, venuta a mancare lo scorso mese d'aprile all'età di 94 anni. Fu a lungo segretaria zelante presso la nostra Associazione, nonché poetessa sensibile e arguta in lingua italiana e in dialetto. Con gratitudine, la Tommaseo desidera recarle omaggio pubblicando alcune sue composizioni:

Na cita banca
Setà s'na cita banca d'un giardin
che për mi l'è n'arcòrd dla prima età
i spetava che 'l sol scaudeìssa 'l cheur
parèj dij vej ch'a scaudo j'òss al sol.

Neuv ëd Giugn
Pien-a 'd travaj a l'é stàita toa vita:
nen mach a toa famija e a la scòla
ti't l'has pensà: ëdcò la "Tommaseo"
da temp toe fòrse a ten bin ampegnà.
E noi che "Niccolò" l'oma 'nt ël cheur
grassie it disoma tuti quanti ansema
e për tò neuv ëd giugn auguri i foma
përchè a continua toa atività
con le sodisfassion dël temp passà.

La Cun-a e la Cros
La Cun-a e la Cros:
ël Cit ch'a-i é drinta
e l'Òmo pendù
a smija ch'as guardo,
as parlo fra lor.
La Cesa a l'é veuida.
"A l'é tut perdù?"
Na pòrta as duverta:
a-i intra na nòna
con una masnà

Ël cit anciarmà
a varda 'l Bambin
e sensa parlé
a-j manda 'd basin.
La nòna an ginoj
a varda la Cros,
a-j dis sò sagrin.
Ël cheur as confòrta.
La Cros a l'é lus,
l'é lus e speransa.

"Nen tut l'é perdù"
as diso ël Bambin
e l'Òmo pendù.